Pipete se mogu sterilizirati korištenjem nekoliko metoda kako bi se osiguralo da ne sadrže mikroorganizme i da su prikladne za upotrebu u aseptičkim tehnikama. Evo nekoliko uobičajenih metoda za sterilizaciju pipeta:
Autoklaviranje (parna sterilizacija):
Ovo je jedna od najčešćih metoda za sterilizaciju pipeta.
Pipete se stavljaju u autoklav, uređaj koji koristi paru pod pritiskom da ubije mikroorganizme.
Tipičan ciklus autoklava za sterilizaciju dostiže temperaturu od 121 stepen (250 stepeni F) pri pritisku od 15 psi za oko 15-20 minuta.
Sterilizacija suvom toplotom:
Ova metoda koristi visoke temperature bez pare.
Pipete se stavljaju u sterilizator sa suvom toplotom ili pećnicu, koja može dostići temperaturu do 180 stepeni (356 stepeni F) tokom određenog perioda, obično između 1 do 2 sata, u zavisnosti od temperature i vrste materijala koji se steriliše.
Hemijska sterilizacija:
Hemijska sredstva za sterilizaciju, kao što su etilen oksid, plinovita plazma vodikovog peroksida ili otopine izbjeljivača, mogu se koristiti za sterilizaciju pipeta.
Ova metoda se često koristi za osjetljive instrumente koji ne mogu izdržati visoke temperature.
Sterilizacija etilen oksidom, posebno, je efikasna za materijale osjetljive na toplinu, ali zahtijeva dobro ventiliran prostor i period prozračivanja kako bi se uklonili 残余 plinovi.
UV sterilizacija:
Ultraljubičasto (UV) svjetlo može se koristiti za sterilizaciju pipeta, iako se rjeđe koristi u tu svrhu zbog rizika od nedostajanja mrlja i nemogućnosti prodiranja kroz materijale.
UV sterilizacija je efikasnija na neporoznim površinama i zahtijeva direktno, nesmetano izlaganje.
gama zračenje:
Ovo je oblik jonizujućeg zračenja koje može prodrijeti u materijale i ubiti mikroorganizme.
To je vrlo efikasna metoda, ali se obično koristi za pipete za jednokratnu upotrebu ili one koje će biti sterilizirane van lokacije u specijaliziranim ustanovama.
Vrenje:
Iako nije najefikasnija metoda za potpunu sterilizaciju, kuhanje pipeta u vodi tokom određenog perioda (obično 10-15 minuta) može ubiti mnoge vegetativne mikroorganizme. Nije dovoljno za sterilizaciju protiv svih vrsta mikroorganizama, uključujući spore.
Prilikom sterilizacije pipeta važno je uzeti u obzir sljedeće:
Materijal pipete (npr. plastika, staklo) i njegova kompatibilnost sa metodom sterilizacije.
Potreba da pipeta zadrži svoj fizički integritet i kalibraciju nakon sterilizacije.
Mogućnost kontaminacije tokom procesa sterilizacije, što zahtijeva pažljivo rukovanje i skladištenje steriliziranih pipeta.
Nakon sterilizacije, pipetama treba aseptično rukovati i čuvati ih u čistom, suhom okruženju kako bi se održalo sterilno stanje do upotrebe.